Będzin - miasto położone na zachodniej krawędzi Wyżyny Śląskiej i Jury Krakowsko-Częstochowskiej, należy do najstarszych w regionie, zwanym dzisiaj Zagłębiem Dąbrowskim. Odwiecznie należącego Małopolski, gospodarczo i administracyjnie związane jest ze Śląskiem . Położone w zakolu rzeki Czarnej Przemszy już w średniowieczu stanowiło ważny ośrodek militarny i handlowy. Składając się z kilku dzielnic położonych po obu stronach dawnej granicy (państwowej i Księstwa Siewierskiego): Małobądza, Gzichowa, Grodźca i Łagiszy, liczy dzisiaj ponad 60 tys. Mieszkańców.

           Jedyny  jak dotąd przewodnik po Będzinie, napisany przez B. Szyndlera, ukazał się w roku 1966 nakładem miejscowego oddziału PTTK. Korzystając z okazji jubileuszu 640-lecia istnienia miasta, opracowanie nowego przewodnika wydaje się ze wszech miar uzasadnione. Będzin ze wszystkich miast Zagłębia posiada najbogatszą tradycję oraz najwięcej zabytków z różnych epok. Mimo niezaprzeczalnej degradacji środowiska naturalnego posiada również liczne walory przyrodnicze oraz pomniki przyrody na terenie miasta występują gatunki roślin objęte całkowitą lub częściową ochroną a także gnieżdżą się ptaki, z których wiele należy do gatunków zagrożonych wyginięciem nawet w skali europejskiej. Położenie Będzina na ważnym szlaku komunikacyjnym Katowice-Częstochowa-Warszawa powoduje, że może się on stać ciekawym miejscem ściągającym turystów nie tylko z najbliższych okolic. Przewodnik niniejszy ma jednak wyjść naprzeciw zwłaszcza mieszkańcom tego nadprzemszańskiego grodu i pomóc im w dokładniejszym poznaniu "swego miejsca na ziemi".